Szczepienia dzieci

 CZYM SĄ PNEUMOKOKI I DLACZEGO SĄ GROŹNE DLA TWOJEGO DZIECKA

Pneumokoki  (streptococcus pneumoniae)  to groźne bakterie należące do paciorkowców, które najczęściej przypominają o sobie w okresie jesienno-zimowym, kiedy dochodzi do największej ilości infekcji.

• Mogą one, jeżeli dostaną  się do krwi wywołać ciężkie zakażenia takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy posocznicę potocznie nazywaną sepsą- to stany zagrażające życiu wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
• Pneumokoki mogą również wywołać zapalenie płuc, zatok, oskrzeli, ale również zapalenie ucha środkowego, które nie leczone może skończyć się nieodwracalną głuchotą.
• Źródłem zakażenia  jest człowiek- bakterie przenoszą się przez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub nosicielem(bezobjawowym) oraz przez wydzielinę z dróg oddechowych i ślinę(kichanie, kaszel, mówienie), ale również przez kontakt ze skażonymi przedmiotami np. zabawki w przedszkolu.
• To czy dojdzie do zakażenia zależy od zjadliwości patogenu oraz stanu układu odpornościowego, dlatego  zakażenie jest szczególnie groźne dla najmłodszych dzieci, u których układ immunologiczny nie jest w pełni rozwinięty, dla dzieci z obniżoną odpornością, a więc dla wcześniaków i maluchów uczęszczających do żłobków i przedszkoli.
•  U większości dzieci, u których w nosie lub gardle bytują te bakterie nie pojawiają się związane z zakażeniem objawy, które zależą od rodzaju choroby, którą wywołują.  Objawy  to m.in.: gorączka, dreszcze, ból głowy, ból w klatce piersiowej, kaszel, lub ból ucha, wydzielina ropna z ucha, lub silny ból głowy, światłowstręt, sztywność karku, zaburzenia świadomości, gorączka, senność.
• Leczenie zakażenia obejmuje antybiotykoterapię, ale obserwuje się niewrażliwość pneumokoków na stosowane antybiotyki, co związane jest z ich nadużywaniem i lekoopornością bakterii.
• Najskuteczniejszą formą zabezpieczenia dzieci przed inwazyjną chorobą pneumokokową są szczepienia obowiązkowe (bezpłatne po 31.12.2016r) lub zalecane o szerszym parasolu ochronnym dla Twojego dziecka ( płatne przez rodziców).
• Szczepionki są dobrze tolerowane, nie zawierają żywych patogenów.
• Przeciwwskazaniem do wykonania szczepienia przeciwko pneumokokom jest nadwrażliwość, reakcja alergiczna, na któryś ze składników preparatu. Szczepienie należy odroczyć w czasie, jeżeli u dziecka występuje infekcja lub choroba z gorączką.

 Rodzicu !  Porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką na wizycie w Centrum Medycznym ZDROWIE, bo znając różnice między dostępnymi szczepionkami przeciw pneumokokom, świadomie ochronisz swoje dziecko.

KOLEJNA OCHRONA TWOJEGO DZIECKA – SZCZEPIENIE PRZECIW MENINGOKOKOM

Meningokoki  należą do chorobotwórczych bakterii o ziarenkowym kształcie, w związku z tym często są określane jako dwoinki zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, które wywołują  inwazyjną chorobę meningokokową, a ona często przebiega pod postacią zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy posocznicy (groźna w skutkach sepsa).

• Rokowania przy inwazyjnej chorobie meningokokowej (IChM) są niepomyślne. Przy braku szybkiego rozpoznania i wdrożenia antykobioterapii oraz intensywnego leczenia zakażenie prowadzi do śmierci.
• Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, czyli można się zarazić poprzez kichanie, kaszel, wspólne korzystanie z tych samych  zakażonych np. sztućców, zabawek.
• Naturalnym rezerwuarem meningokoków jest człowiek. Bakterie te występują w jamie nosowo-gardłowej u zdrowych dzieci tzw. nosicieli. U nich bakterie nie wywołują żadnych niebezpiecznych objawów.
• Niestety u dzieci z obniżoną odpornością  lub niezaszczepionych kontakt z bezobjawowym nosicielem lub osobą chorą jest bardzo niebezpieczny, bo może dojść do groźnego w skutkach zakażenia.

Na zakażenie narażeni są wszyscy, niezależnie od wieku, ale najczęściej chorują dzieci do drugiego roku życia.

• Zakażenie  jest bardzo niebezpieczne, gdyż w początkowym stadium rozwoju przebiega z objawami typowymi dla  przeziębienia, co jest mylące dla postawienia prawidłowej diagnozy i wdrożenia skutecznego leczenia.
• W miarę rozwoju zakażenia mogą pojawić się objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: bóle głowy, drgawki, gorączka, zaburzenia świadomości, światłowstręt albo objawy posocznicy(sepsy), której oprócz przyspieszonego oddechu, gorączki- przy zimnych stopach i dłoniach, bólu klatki piersiowej, charakterystycznym objawem jest wysypka krwotoczna( nie blednie pod naciskiem – test szklanki) .

Chcąc kompleksowo chronić swoje dziecko  ZASZCZEP JE   przeciw występującym serotypom meningokoka – B,C,W i Y.

Jedynie szczepienie przeciw wszystkim serotypom, może zapewnić optymalną ochronę przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej.

• W Polsce szczepienia przeciwko meningokokom należą do tzw. zalecanych i odbywają się na koszt rodzica. Zalecane są dzieciom najmłodszym, jak i starszym, które uczęszczają do żłobka, przedszkola, szkoły.
• Szczepienie można podać już od ukończenia przez dziecko 2 miesiąca życia, gdyż zakażenia meningokokowe dotyczą najczęściej małych dzieci, z braku zdolności ochrony ich niedojrzałego układu odpornościowego przed bakteriami.
• Przeciwwskazaniem do ich wykonania u dzieci jest nadwrażliwość lub alergia, na składniki preparatu oraz aktywna infekcja lub choroba z gorączką.

Rodzicu!  Wszelkie niezbędne informacje o szczepieniu uzyskasz na wizycie pediatrycznej lub w trakcie dyżuru szczepiennego pielęgniarek szczepiennych.

PAMIĘTAJ  O ZABEZPIECZENIU PRZECIW KLESZCZOWEMU ZAPALENIU MÓZGU

Kleszczowe Zapalenie Mózgu (KZM )- to ciężka, wirusowa choroba układu nerwowego, która może zakończyć się długotrwałymi powikłaniami neurologicznymi.

• Zakażenie przenoszone jest podczas ukłucia przez kleszcza będącego nosicielem wirusa, który znajduje się w jego ślinie.
• Pajęczaki te są aktywne od wczesnych miesięcy wiosennych  do jesieni (wystarczy, by temperatura na zewnątrz była kilka stopni na plusie, 5-7 stopni Celsjusza), a więc wtedy gdy aktywność fizyczna dzieci na świeżym powietrzu na terenach zielonych wzrasta.
• Ukąszenie kleszcza może być niezauważalne, niewyczuwalne, kąsając wybiera okolice, w których łatwiej się ukryć np. miejsce za uszami, skóra głowy, pachwiny.
• Kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych to niebezpieczna choroba, bo w początkowym stadium rozwoju przebiega bezobjawowo, albo mogą wystąpić objawy grypopodobne.
• Jeżeli w początkowym etapie zakażenia nie zostanie wdrożone leczenie, wirus może przedostać się do układu nerwowego.  Objawy mogą się zaostrzyć, pojawia się druga  faza choroby w postaci gorączki, silnych bólów głowy, światłowstrętu, wymiotów, a nawet zaburzeń świadomości co w konsekwencji prowadzi  nawet do zapalenia mózgu. Choroba wymaga hospitalizacji, powrót do zdrowia jest powolny. Czasami w wyniku zakażenia dochodzi do różnych powikłań neurologicznych.

Nie przeocz zagrożenia ! Zaszczep Dziecko!

• Ochrona przed zakażeniem polega na unikaniu ukąszenia przez kleszcze oraz stosowaniu szczepień.  Przebywając wśród zieleni należy zakładać kryjące, jasne ubrania, które trzeba zabezpieczać preparatami odstraszającymi kleszcze (repelenty na bazie DEET – stosować zgodnie z ulotką).
• Szczepienia na kleszczowe zapalenie mózgu zalecane są dzieciom po ukończeniu pierwszego roku życia i wszystkim tym, które aktywnie spędzają czas na świeżym powietrzu wśród zieleni.
• Pełny schemat szczepienia składa się z trzech dawek szczepionki.  Odporność utrzymuje się przez około 3 lata po szczepieniu. Zaleca się stosowanie dawek przypominających.
• Przeciwwskazaniem do szczepienia jest uczulenie na składniki szczepionki. Należy je odroczyć w przypadku choroby przebiegającej z gorączką.
• Biwaki, zielone szkoły i aktywne spędzanie czasu na świeżym powietrzu w otoczeniu lasów, łąk a nawet miejskich parkach czy przydomowych ogródkach niosą ryzyko spotkania z zakażonym kleszczem.

Rodzicu!    Zapytaj lekarza lub pielęgniarkę o zalecane – płatne szczepienie przeciw KZM i zabezpiecz swoje dziecko, by mogło cieszyć się zdrowiem i mile spędzonym czasem na łonie natury.

CZY DZIECI SZCZEPI SIĘ NA WZW A

WZW A – czyli wirusowe zapalenie wątroby typu A,  nazywane również chorobą brudnych rąk, to ostra choroba zakaźna, którą wywołuje wirus  zapalenia wątroby typu A (Hepatitis A, HAV).

• Wirus ten przenosi się drogą pokarmową, poprzez spożycie zakażonych pokarmów, wody oraz kontakt z osobą chorą, nieprzestrzeganie zasad higieny.
• Do zakażenia może łatwo dojść w dużych zbiorowiskach dzieci jakimi są żłobki, przedszkola, szkoły poprzez kontakt z rówieśnikami będącymi nosicielami wirusa WZW A czy też poprzez kontakt z zakażonymi przedmiotami jak zabawki, przybory szkolne, dzielenie się jedzeniem.
• U niemowląt choroba w większości przypadków przebiega łagodnie, nie dając wyraźnych objawów. Natomiast starsze dzieci oraz młodzież mogą chorować ciężej.
• W początkowych stadiach rozwoju choroby  mogą wystąpić objawy grypopochodne oraz objawy ze strony układu pokarmowego jak  zgaga, wzdęcia, nudności; blady stolec, ciemne zabarwienie moczu; charakterystyczne zażółcenie skory, białkówek oczu, błon śluzowych czyli żółtaczka.

Najlepszym sposobem zapobiegania zakażeniu wirusem  są szczepienia ochronne. Według programu zalecanych szczepień ochronnych zaleca się szczepienie przeciw WZW typu A  nieszczepionym dzieciom po ukończeniu 1 roku życia.

• Szczepienie przeciwko WZW A daje odporność na całe życie.
• Dla uzyskania ochrony przed zachorowaniem dziecko powinno otrzymać dwie dawki szczepionki. Podaje się ją w formie zastrzyku domięśniowego.
• Możliwe są działania poszczepienne, najczęściej to: ból, zaczerwienienie w miejscu podania szczepionki, drażliwość, ból głowy. Ustępują one szybko, zwykle po 2-3 dniach.
• Przeciwwskazaniem do wykonania szczepienia u dziecka jest nadwrażliwość lub reakcja alergiczna, na któryś ze składników preparatu, infekcja z gorączką lub zaostrzenie choroby przewlekłej.

Rodzicu!  Wszelkie informacje o szczepieniu uzyskasz na wizycie pediatrycznej lub w trakcie dyżuru telefonicznego u pielęgniarek szczepiennych.

OSPA  WIETRZNA  –   jedna z najczęstszych i  najbardziej zakaźnych chorób wirusowych 

Ospę wietrzną   wywołuje  wirus ospy wietrznej i półpaśca Varicella zoster virus -VZV. Jest typową dla wieku dziecięcego chorobą.

Przydarza się także wśród dorosłych – i to właśnie u nich choroba  ta jest najgroźniejsza i obarczona ryzykiem poważnych powikłań.

• Do zakażenia dochodzi:  drogą  powietrzną (stąd nazwa – wietrzna), kropelkową oraz drogą bezpośredniego kontaktu z płynem wypełniającym pęcherzyki, które są charakterystycznym objawem w przebiegu choroby. Jedynym rezerwuarem wirusa jest człowiek.
• Ospa wietrzna rozpoczyna się od krótko trwającego okresu objawów niespecyficznych, czyli gorszego samopoczucia, gorączki, bólów mięśni.
• Typowe dla ospy swędzące zmiany skórne pojawiają się na skórze owłosionej głowy, na twarzy, tułowiu. Następnie wykwity obejmują skórę kończyn. Początkowo na skórze pojawia się plamka, z której tworzy się grudka, a następnie pęcherzyk wypełniony treścią surowiczą z wysoką zawartością VZV;  z czasem pęcherzyk przysycha w strupek i odpada.  Jeżeli zmiany skórne są drapane, może dojść do nadkażenia i pojawienia się blizny.  Należy również pamiętać o codziennej higienie skóry
• Zmiany skórne pojawiają się rzutami, dlatego też jednocześnie na skórze obecne są wykwity w różnym stadium. Rozmieszczenie wykwitów jest przypadkowe. Mogą one też być obecne na błonach śluzowych jamy ustnej, a także narządów płciowych oraz spojówkach.
• To, że strupki odpadną nie oznacza pozbycia się wirusa z organizmu, gdyż przedostaje się on do zwojów nerwowych i tam czeka, by po latach objawić się pod postacią półpaśca.
• Wirus wylęga się w ciągu 10-21 dni od zakażenia. W większości przypadków ospa u dziecka ma łagodny przebieg.  Zdarzają się poważniejsze powikłania jak np. zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, upośledzenie widzenia, zapalenie opon mózgowych, a nawet śmierć u noworodków.
• Skuteczną formą profilaktyki jest szczepienie, które znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania.

Szczepienie zalecane jest u dzieci powyżej dziewiątego miesiąca życia, które nie przechorowały ospy, jak również u dzieci z zaburzeniami odporności i dla osób z ich środowiska.

• Schemat szczepienia składa się z dwóch dawek. Podawana jest podskórnie.
• Przeciwwskazaniem do jej wykonania jest nadwrażliwość lub alergia, na któryś ze składników preparatu; infekcja, choroba w przebiegu, której występuje gorączka; choroby nowotworowe.

Rodzicu !  Wszelkie niezbędne informacje o szczepieniu uzyskasz na wizycie pediatrycznej lub w trakcie dyżuru telefonicznego pielęgniarek szczepiennych.

Rodzicu! Już  DZIŚ zapisz Dziecko na  KWALIFIKACJĘ DO SZCZEPIENIA I ZASZCZEP JE  p/HPV – to szczepienie ratuje ŻYCIE!

Dlaczego warto zaszczepić dziecko przeciw HPV

Wirus HPV  jest powszechnie występującym wirusem, który zaraża kobiety i mężczyzn, a przenoszony jest droga płciową.  Każda osoba aktywna seksualnie prędzej czy później zakazi się wirusem HPV.

Wirus HPV  to zakaźny ludzki wirus brodawczaka powodujący znaczny wzrost ryzyka zachorowania na raka szyjki macicy.

Może on również wywołać:

• raka pochwy i sromu u kobiet
• raka prącia u mężczyzn
• raka odbytu, jamy ustnej, okolicy głowy i szyi obu płci.

Brzmi poważnie.

Tak, bo to poważna sprawa, na wagę życia i śmierci !

• Nie ma leku, który zwalczyłby zakażenie wirusem HPV.  Szczepionki są najskuteczniejszym sposobem zapobiegania zakażeniom HPV i chorobom nowotworowym związanym z tym wirusem.
• Szczepionka p/HPV to produkt leczniczy podawany w celu wytworzenia odporności przeciw chorobom związanym z zakażeniem ludzkim wirusem brodawczaka (HPV). Szczepionki wykorzystują naturalne mechanizmy odporności poprzez pobudzenie układu odpornościowego osoby zaszczepionej do działania – wytworzenia swoistych przeciwciał. Jeżeli w przyszłości dojdzie do kontaktu osoby zaszczepionej z HPV, przeciwciała zneutralizują wirusa i nie dopuszczą do jego wniknięcia do komórek.
• Szczepionki p/HPV zawierają oczyszczone cząstki wirusopodobne, czyli sztucznie wytworzoną skorupkę wirusa oraz substancje pomocnicze, jak adiuwant, który ma za zadanie wzmocnić odpowiedź układu odpornościowego na szczepionkę. Nie ma możliwości, aby przekazać innej osobie wirusa szczepionkowego, gdyż szczepionki p/HPV nie zawierają materiału genetycznego wirusa, nie są zdolne do namnażania się i zakażania.
• Szczepienie dotyczy dzieci obu płci  w wieku 9-14 lat, przed –  co ważne, rozpoczęciem aktywności seksualnej. Powodem tak wczesnego realizowania szczepień u nastolatków jest wyprzedzenie czasu, w którym może dojść do zakażenia HPV.  Daje to pewność skutecznej profilaktyki. Odpowiedź układu odpornościowego na szczepienie w tym wieku jest najlepsza.
• Szczepienie przeciw HPV daje dzieciom : ochronę przed zakażeniem wirusem, ochronę  przed stanami przednowotworowymi i nowotworami związanymi z HPV mogącymi wystąpić w przyszłości, zmniejszają ryzyko ich wystąpienia, jak i poważnych skutków zdrowotnych.
• Szczepienia p/HPV rekomendowane są szczególnie dziewczętom,  ponieważ to one są najbardziej narażone na poważne konsekwencje zakażenia HPV – rak szyjki macicy- i to one odniosą największe korzyści z jej przyjęcia.
• Szczepienie stanowi ważny element profilaktyki w zapobieganiu zakażeniom HPV, które mogą prowadzić do rozwoju ryzyka raka szyjki macicy, który jest jednym z najczęściej rozpoznawanych nowotworów u kobiet w Polsce i na świecie
• Szczepienie, któremu poddadzą się też chłopcy, będzie w przyszłości chronić pośrednio kobiety, które w ten sposób unikną od nich zakażenia wirusem HPV.
• Zaszczepieni mężczyźni, nie będąc nosicielami wirusa, przerwą łańcuch zakażeń. Poza tym zakażenie  typami onkogennymi HPV u chłopców wiąże się z ryzykiem rozwoju w przyszłości stanów przedrakowych (raka prącia, odbytu, nosogardzieli), którym warto zapobiegać.

Lepiej chronić przed rakiem, niż leczyć na raka.

Dlatego tak ważna jest rola rodzica, by zdecydował się na zaszczepienie dziecka odpowiednio wcześnie.

Decyzja o szczepieniu jest istotna, bo dotyczy zdrowia Waszego dziecka  i powinna opierać się na racjonalnym bilansie korzyści i ryzyka.

Szczepionki p/HPV są skuteczną i bezpieczną metodą zapobiegania rozwojowi raka szyjki macicy i innych nowotworów oraz konsekwencji wynikających z faktu ich rozwoju, a najważniejszą z tych konsekwencji  jest zapobieganie zgonom.  Bilans korzyści z podania szczepienia przewyższa ewentualne ryzyko z nim związane.

• Do szczepienia kwalifikuje lekarz na wizycie szczepiennej.
• Szczepionka jest dobrze tolerowana. Jej podanie ma schemat dwudawkowy, podawany w odstępie od 6 do 12 miesięcy. U osób w wieku powyżej 15 lat podaje się 3 dawki szczepionki.
• Po szczepieniu rzadko pojawiają się odczyny poszczepienne. Maja one charakter przemijający i krótkotrwały, ustępują po 1-2 dniach. Najczęściej są one miejscowe jak: ból i obrzęk w miejscu wkłucia, świąd, zaczerwienienie: rzadziej gorączka, bóle głowy, bóle mięśni.
• Każdy niepokojący objaw po szczepieniu u dziecka należy zgłosić pediatrze, który po badaniu stwierdzi czy jest to niepożądany odczyn poszczepienny (NOP).
• Odporność po szczepieniu jest długotrwała. Obserwacje osób zaszczepionych sięgają ok. 20 lat ( bo pierwszą szczepionkę p/HPV wprowadzono na rynek w 2006r.) i nie ma danych o konieczności przyjmowania dawki przypominającej.

Obecnie Centrum  Medyczne ZDROWIE realizuje  bezpłatne  szczepienie  p/HPV  w ramach  POWSZECHNEGO PROGRAMU SZCZEPIEŃ.

Jak zapisać dziecko  na szczepienie p/HPV?

Umów wizytę szczepienną tel: 22) 863 63 46 lub skorzystaj z dyżuru telefonicznego u pielęgniarki szczepiennej.